1952 டிசம்பர் 12- ஒட்டு மொத்த கனடா நாடும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தது
கனடாவில் இருந்த ஒரு அணு உலை கட்டுப்பாட்டை இழந்தது.
யாரோ ஒருவர் உயிரைப் பணயம் வைத்து அணுஉலை உள்ளே சென்று அதைச் சிதைத்து அகற்ற வேண்டிய கட்டாய சூழல் ஏற்பட்டது.
கனடா நாட்டின் ஒன்டாரியோவில் உள்ள ‘சாக் ரிவர் ஆய்வகங்களில்’ (Chalk River Laboratories) அமைந்திருந்த அந்த அணு உலையின் பெயர் ‘NRX’
அக்காலத்தில் உலகின் மிக முக்கியமான ஆராய்ச்சி அணு உலைகளில் அதுவும் ஒன்றாக இருந்தது.
அன்று நிகழ்ந்த தொடர் தவறுகளால், அந்த அணு உலையின் ஆற்றல் திடீரென அதிகரித்தது.
அதன் மையப்பகுதியின் ஒரு பகுதி அதிக வெப்பமடைந்து உருகியது; சுமார் பத்து லட்சம் கேலன் கதிரியக்க நீர் அடித்தளத்தில் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.
வரலாற்றில் நிகழ்ந்த மிக மோசமான அணு விபத்துகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்.
அணு உலையைச் சரிசெய்ய வேண்டுமானால், முதலில் அதை முழுமையாகப் பிரித்தெடுக்க வேண்டும்.
ஆனால், உள்ளே கதிர்வீச்சின் அளவு மிக அதிகமாக இருந்ததால், எவராலும் நீண்ட நேரம் அங்கு இருக்க முடியவில்லை.
அக்காலகட்டத்தில், அமெரிக்கக் கடற்படை அணுசக்தியால் இயங்கும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தது.
இந்த விபத்திலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ள அந்த அமெரிக்கப் பொறியாளர்கள் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினர்.
’’அந்தத் திட்டத்தில் பணியாற்றிய இளம் கடற்படை அதிகாரி (லெப்டினன்ட்) ஒருவர், அமெரிக்க மாலுமிகள் அடங்கிய குழுவுடன் உதவி செய்வதற்காக கனடாவின் சாக் ரிவர் ஆய்வகத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டார்.’’
அவருக்கு அப்போது 28 வயது.
இதற்கான திட்டம் மிகவும் கவனமாக வகுக்கப்பட்டது.
ஒவ்வொரு நபரும் சுமார் 90 வினாடிகள் மட்டுமே கதிர்வீச்சுக்கு உள்ளாக முடியும் என்பதால், அணு உலையின் சேதமடைந்த பகுதியைப்போல அப்படியே ஒரு மாதிரியை, அருகிலிருந்த டென்னிஸ் மைதானத்தில் குழுவினர் உருவாக்கினர்.
தங்கள் பணிகளை மிக வேகமாகவும் துல்லியமாகவும் செய்யும் வரை, அவர்கள் ஒவ்வொரு அசைவையும் மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்தனர்.
அதன்பிறகு, ஒவ்வொருவராக உள்ளே சென்றனர்.
பாதுகாப்பு உடை அணிந்து, சேதமடைந்த அணு உலைக்குள் தான் இறக்கப்பட்டதையும், அங்கு மிக வேகமான முறையில் தனது பணியைச் செய்துவிட்டு, மீண்டும் வெளியே கொண்டு வரப்பட்டதையும் அந்த இளைஞர் பிற்காலத்தில் விவரித்தார்.
அந்த 90 வினாடிகளில், ஒரு மனிதன் ஓராண்டு முழுவதும் பெறக்கூடிய அதிகபட்ச பாதுகாப்பான கதிர்வீச்சு அளவை அவர் பெற்றுவிட்டார்.
அதன் பிறகு பல மாதங்களுக்கு, அவரது சிறுநீரில் கதிர்வீச்சு உள்ளதா என்று தொடர்ந்து பரிசோதிக்கப்பட்டது.
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவரும் அவரது குழுவினரும் சிறிது காலம் “கதிர்வீச்சுடன்” (hot) இருந்ததாக அவர் வேடிக்கையாகக் குறிப்பிட்டார்.
’’ஆனால், அந்த நேரத்தில் இவ்வளவு அதிக அளவிலான கதிர்வீச்சினால் நீண்டகால அடிப்படையில் என்ன பாதிப்புகள் ஏற்படும் என்பது யாருக்கும் சரியாகத் தெரியவில்லை.’’
இருப்பினும், அந்த இளம் மாலுமிகள் தாமாக முன்வந்து இந்தப் பணியைச் செய்தனர்.
அணு உலையைச் சரிசெய்ய வேண்டும் என்றும், யாரோ ஒருவர் அதைச் செய்தே ஆக வேண்டும் என்றும் அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது.
இந்த வேலை பல வாரங்கள் நீடித்தது. ஒவ்வொரு குழுவாக உள்ளே சென்றனர்; அங்குள்ள ஒவ்வொரு நபரும் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு சிறிய பணியைச் செய்ய 90 வினாடிகள் மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டனர்
அதன் பிறகு அடுத்த நபர் அந்த இடத்திற்கு வந்தார். மெல்ல மெல்ல, பாகம் பாகமாக, சேதமடைந்த பகுதிகள் அகற்றப்பட்டன.
சாக் ரிவரில் (Chalk River) இருந்த அணு உலை இறுதியில் சீரமைக்கப்பட்டு, அதன்பிறகு பல ஆண்டுகளாகச் செயல்பட்டது.
இந்த அனுபவம், அணுசக்தி மற்றும் அணு ஆயுதங்கள் குறித்த தனது பார்வையை வாழ்நாள் முழுமைக்கும் மாற்றிவிட்டதாக அவர் பிற்காலத்தில் குறிப்பிட்டார்.
இவ்வளவு வலிமை வாய்ந்த ஒன்று, தவறாகச் செயல்படும்போது என்ன நடக்கும் என்பதை அவர் நேரில் கண்டிருந்தார்.
அந்த இளைஞர் இதைப் பற்றி ஒரு பெரிய விஷயமாக ஒருபோதும் முன்னிறுத்தவில்லை.
தனது சுயசரிதையில், ஏதோ ஒரு கட்டாயப் பணியைச் செய்து முடித்தது போல, மிக எளிமையான சில வரிகளில் மட்டுமே இதைப் பற்றி விவரித்திருந்தார்.
பின்னாளில் அந்த இளைஞர் அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் போட்டியிட்டார்.
அவருக்கு வாக்களித்த பல அமெரிக்கர்களுக்கு, இப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்ததே தெரியாது.
’’அடுத்த ஆண்டு, அவரது தந்தை காலமானார். உடனே இளைஞர் கடற்படையிலிருந்து விலகி, ஜார்ஜியாவின் பிளைன்ஸ் (Plains) நகருக்குத் திரும்பி, தனது குடும்பத்திற்குச் சொந்தமான நிலக்கடலை பண்ணையைக் கவனித்துக்கொள்ளத் தொடங்கினார்.’’
பின்னர் உள்ளூர் அரசியலில் நுழைந்து, ஜார்ஜியா மாநில ஆளுநரானார்.
1977-ல், அந்த அணு உலை மீட்பு வீரர், அமெரிக்காவின் 39-வது அதிபராகப் பொறுப்பேற்றார்.
வெள்ளை மாளிகையிலிருந்து வெளியேறிய பிறகு, பல தசாப்தங்களாக ‘ஹாபிடாட் ஃபார் ஹியூமானிட்டி’ (Habitat for Humanity) அமைப்பின் மூலம் வீடுகளைக் கட்டுதல், தேர்தல்களைக் கண்காணித்தல் மற்றும் உலகின் மிக ஏழ்மையான நாடுகளில் நோய்களுக்கு எதிராகப் போராடுதல் போன்ற பணிகளில் ஈடுபட்டார்.
2002-ல் அவருக்கு அமைதிக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.
தன் உயிரை துச்சமென மதித்து கனடா மக்களை இளம் வயதில் காப்பாற்றிய அந்த ஆரவாரமற்ற சாகச மனிதர் ஜிம்மி கார்ட்டர் டிசம்பர் 29, 2024 அன்று காலமானார்.
காலமான போது அவருக்கு 100 வயது; அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே நீண்ட காலம் வாழ்ந்த அதிபர் இவரே.
இவை அனைத்திற்கும் முன்பாக, ஒரு இளம் அதிகாரியாக இருந்தபோது, பழுதடைந்த அணு உலைக்குள் அவர் இறக்கிவிடப்பட்டதும், அங்கு பணியை முடிக்க அவருக்கு வெறும் 90 வினாடிகள் மட்டுமே வழங்கப்பட்டதும் பலருக்குத் தெரியாது.
பக்கத்து நாட்டு மக்களுக்காகத் தன் உயிரைக் கொடுக்கவும் தயாரான ஒரு இளம் கடற்படை வீரர், அரசியல் செல்வாக்கு பெற்று அதிபர் ஆவது எல்லாம் அமெரிக்காவில் மட்டும்தான் நடக்குமா ?
-சென்னை வாசி