நேபாளத்தில் பேரழிவு..! நேரடி ரிப்போர்ட்

காத்மாண்டு: இமயமலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ள நேபாளம் மீண்டும் ஒரு மிகப்பெரிய இயற்கைப் பேரழிவை எதிர்கொண்டுள்ளது. 2026 ஆகஸ்ட் 26 அன்று நேபாளம்–திபெத் எல்லைப் பகுதியில் ஏற்பட்ட திடீர் வெள்ளம், மலைப்பகுதிகளில் உள்ள கிராமங்கள், சாலைகள், பாலங்கள், மின்சாரக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் வர்த்தகப் பாதைகளை கடுமையாகப் பாதித்துள்ளது. தற்போதைய தகவலின்படி, குறைந்தது 165 பேர் உயிரிழந்துள்ளதாகவும், சுமார் 1,500 பேர் காணாமல் போயுள்ளதாகவும் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. மீட்புப் பணிகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருவதால் உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும் என அதிகாரிகள் அஞ்சுகின்றனர்.

பேரழிவை ஏற்படுத்திய திடீர் வெள்ளம்

நேபாளத்தின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ள ராசுவா மாவட்டத்தைச் சுற்றியுள்ள இமயமலைப் பகுதிகளில் ஏற்பட்ட இந்த வெள்ளம் வழக்கமான பருவமழை வெள்ளத்தைப் போல மெதுவாக உருவாகவில்லை. மாறாக, மிகக் குறுகிய நேரத்தில் பெரும் வேகத்துடன் தண்ணீர், பனி, பாறைகள் மற்றும் மண் கலந்த வெள்ளப்பெருக்கு பள்ளத்தாக்குகளை நோக்கிப் பாய்ந்தது.

ஆரம்பகட்ட ஆய்வுகளின்படி, இமயமலையில் ஒரு பனிப்பாறையின் பகுதி சரிந்து பள்ளத்தாக்கிற்குள் விழுந்ததே இந்த பேரழிவுக்கான முக்கியத் தூண்டுதலாக இருக்கலாம் எனக் கூறப்படுகிறது. இதனால் ஆற்றுப்பாதையில் திடீரென மிகப்பெரிய அளவில் நீரும் பாறைத் துகள்களும் திரண்டு, பின்னர் அவை அதிவேகமாக கீழ்நோக்கி பாய்ந்ததாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

பனிப்பாறை சரிவு – முக்கிய காரணம்

நேபாள வெள்ளத்தின் உடனடி காரணமாக பனிப்பாறை சரிவு சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. அமெரிக்க புவியியல் ஆய்வு நிறுவனத்தின் ஆரம்ப மதிப்பீடுகளும் இந்த சம்பவம் பூகம்பத்தால் ஏற்பட்டது என்ற ஆரம்ப சந்தேகத்தை விட பனிப்பாறை சரிவுடன் தொடர்புடையதாக இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

பனிப்பாறையின் ஒரு பகுதி மிக உயரத்திலிருந்து கீழே விழும்போது, அது பாறைகள், மண் மற்றும் பனியைத் தன்னுடன் இழுத்துச் செல்லும். ஆற்றின் இயற்கையான ஓட்டம் தடைப்பட்டால், தற்காலிகமான நீர்த்தேக்கம் உருவாகலாம். அந்தத் தடுப்பு உடைந்தவுடன் மிகப்பெரிய அளவிலான நீர் மற்றும் சேறு ஒரே நேரத்தில் கீழ்நோக்கி பாயும். இதுவே Flash Flood – திடீர் வெள்ளம் உருவாகும் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாகும்.

பருவநிலை மாற்றத்தின் தாக்கம்

இந்த பேரழிவை ஒரு தனிப்பட்ட பனிப்பாறை சரிவாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. இமயமலைப் பகுதியில் அதிகரித்து வரும் வெப்பநிலை, பனிப்பாறைகள் உருகுதல் மற்றும் மலைப்பகுதிகளின் நிலைத்தன்மையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்களின் அபாயத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்.

நேபாளத்தின் பனிப்பாறைகள் கடந்த பல தசாப்தங்களில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் சுருங்கியுள்ளன. அதிக வெப்பநிலை காரணமாக பனி உருகும் வேகம் அதிகரிப்பதும், பனிப்பாறைகள் மற்றும் மலைப்பாறைகளின் நிலைத்தன்மை குறைவதும் அபாயத்தை அதிகரிக்கின்றன.

இதனால் பருவநிலை மாற்றம் என்பது தொலைதூர எதிர்காலப் பிரச்சினை அல்ல; இமயமலைப் பகுதிகளில் அது தற்போதைய பேரிடர் அபாயத்துடன் தொடர்புடையதாக மாறியுள்ளது.

மழை மற்றும் நிலச்சரிவு

நேபாளத்தில் ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரை பருவமழைக் காலமாகும். இந்த காலத்தில் அதிக மழைப்பொழிவு ஏற்படும்போது மலைச் சரிவுகள் ஈரமாகி நிலச்சரிவு ஏற்படும் அபாயம் அதிகரிக்கிறது.

நிலச்சரிவு ஆற்றை அடைத்தால், தற்காலிக இயற்கை அணை உருவாகலாம். அது உடைந்தால் திடீர் வெள்ளம் ஏற்படலாம். இதனால் நேபாளத்தில் மழை + நிலச்சரிவு + ஆற்றுத்தடை + திடீர் வெள்ளம் என்ற தொடர் நிகழ்வு உருவாகும் வாய்ப்பு உள்ளது.

ஆனால் தற்போதைய ஆகஸ்ட் 26 சம்பவத்தில் பனிப்பாறை சரிவுதான் முக்கியத் தூண்டுதலாக இருக்கலாம் என ஆரம்ப ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன; இறுதி அறிவியல் மதிப்பீடு முழுமையாக வெளியாகும் வரை காரணம் குறித்து எச்சரிக்கையுடன் அணுகுவது அவசியம்.

மனித உயிரிழப்பு

இந்த வெள்ளத்தின் மிகப்பெரிய சோகம் மனித உயிரிழப்பாகும். ஆகஸ்ட் 27 நிலவரப்படி குறைந்தது 165 பேர் உயிரிழந்ததாகவும், சுமார் 1,500 பேர் காணாமல் போயுள்ளதாகவும் Reuters தெரிவித்துள்ளது. காணாமல் போனவர்களில் பலர் வெளிநாட்டவர்கள் மற்றும் யாத்திரிகர்கள் என்றும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

மவுண்ட் கைலாஷ் மற்றும் திபெத் நோக்கிச் செல்லும் முக்கியப் பாதைகளில் பயணம் செய்த யாத்திரிகர்கள் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளும் இந்த பேரழிவில் சிக்கியுள்ளனர். நேபாளத்தில் காணாமல் போனவர்களில் வெளிநாட்டவர்களின் எண்ணிக்கையும் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருப்பதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

சாலைகள் மற்றும் பாலங்கள் அழிவு

வெள்ளத்தின் வேகம் மிக அதிகமாக இருந்ததால் பல சாலைகள், பாலங்கள் மற்றும் கட்டிடங்கள் அடித்துச் செல்லப்பட்டுள்ளன. மலைப்பகுதிகளில் சாலை இணைப்புகள் துண்டிக்கப்பட்டதால் மீட்புப் படையினர் பாதிக்கப்பட்ட இடங்களை அடைவதிலும் சிரமம் ஏற்பட்டுள்ளது.

சாலைகள் துண்டிக்கப்படுவது வெறும் போக்குவரத்து பிரச்சினை மட்டுமல்ல. உணவு, குடிநீர், மருந்துகள் மற்றும் மீட்பு உபகரணங்களை பாதிக்கப்பட்ட மக்களிடம் கொண்டு செல்வதற்கும் இது தடையாகிறது.

சில பகுதிகளில் மின்சாரம் மற்றும் தொலைத்தொடர்பு சேவைகளும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதால், பேரிடரின் உண்மையான அளவை உடனடியாக மதிப்பிடுவது சிரமமாகியுள்ளது.

சுற்றுலாத்துறைக்கு பெரும் பாதிப்பு

நேபாளத்தின் பொருளாதாரத்தில் சுற்றுலாத்துறை முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. இமயமலைப் பயணங்கள், மலையேற்றம், யாத்திரைகள் மற்றும் சாகச சுற்றுலா ஆகியவை நாட்டின் முக்கிய வருவாய் ஆதாரங்களாக உள்ளன.

இந்த பேரழிவு சுற்றுலாப் பாதைகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பை பாதித்துள்ளதால், சுற்றுலாப் பயணிகளின் பாதுகாப்பு குறித்த அச்சம் அதிகரித்துள்ளது. குறிப்பாக கைலாஷ் யாத்திரை மற்றும் திபெத் நோக்கிய பயணப் பாதைகளில் ஏற்பட்ட பாதிப்பு சர்வதேச கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.

விவசாயம் மற்றும் மக்களின் வாழ்வாதாரம்

நேபாளத்தின் கிராமப்புற மக்களில் பெரும்பாலானோர் விவசாயத்தைச் சார்ந்துள்ளனர். வெள்ளம் விவசாய நிலங்களில் சேறு மற்றும் கற்களைப் படியச் செய்வதுடன், பயிர்கள், கால்நடைகள், பாசன வசதிகள் ஆகியவற்றையும் பாதிக்கக்கூடும்.

வெள்ளத்துக்குப் பிறகு விவசாய நிலங்களை மீண்டும் பயன்படுத்துவதற்கு நீண்ட காலம் தேவைப்படலாம். இதனால் உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் கிராமப்புற குடும்பங்களின் வருமானத்தில் பாதிப்பு ஏற்படலாம். நேபாளத்தில் முந்தைய வெள்ளங்களும் விவசாயம், வாழ்வாதாரம், சாலைகள் மற்றும் குடியிருப்புகளில் நீண்டகால பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

சுகாதாரப் பிரச்சினைகள்

வெள்ளத்திற்குப் பிறகு அடுத்ததாக உருவாகும் மிகப்பெரிய அபாயம் நோய்களாகும். குடிநீர் ஆதாரங்கள் மாசுபடும்போது வயிற்றுப்போக்கு, டைபாய்டு போன்ற நீர்வழி நோய்கள் அதிகரிக்கலாம். தேங்கிய நீர் கொசுக்களின் இனப்பெருக்கத்திற்கு வழிவகுப்பதால் டெங்கு போன்ற நோய்களின் அபாயமும் அதிகரிக்கலாம்.

மருத்துவமனைகள் அல்லது சுகாதார மையங்களுக்கு செல்லும் சாலைகள் துண்டிக்கப்பட்டால், அவசர சிகிச்சை பெறுவதிலும் சிக்கல் ஏற்படும். எனவே மீட்புப் பணிகளுடன் இணைந்து மருத்துவ முகாம்கள், பாதுகாப்பான குடிநீர் மற்றும் சுகாதாரப் பொருட்கள் உடனடியாக வழங்கப்பட வேண்டும்.

மீட்புப் பணிகள்

நேபாள ராணுவம், காவல்துறை மற்றும் மீட்புக் குழுக்கள் மீட்புப் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளன. ஹெலிகாப்டர்கள் மூலம் அணுக முடியாத பகுதிகளில் சிக்கியுள்ளவர்களை மீட்பது முக்கிய நடவடிக்கையாக உள்ளது.

Reuters தகவலின்படி, ஆயிரக்கணக்கான மீட்புப் பணியாளர்கள் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டுள்ளதுடன், நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் இதுவரை மீட்கப்பட்டுள்ளனர். இந்தியா உள்ளிட்ட அண்டை நாடுகளும் உதவி மற்றும் மீட்பு ஆதரவை வழங்கி வருகின்றன.

தீர்வு 1: முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை அமைப்புகள்

நேபாளம் எதிர்காலத்தில் உயிரிழப்புகளைக் குறைக்க Early Warning System-ஐ மேலும் வலுப்படுத்த வேண்டும்.

ஆறுகளின் நீர்மட்டத்தை கண்காணிக்கும் சென்சார்கள், செயற்கைக்கோள் தகவல்கள், வானிலை ரேடார்கள், பனிப்பாறை கண்காணிப்பு கருவிகள் ஆகியவை ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும்.

எச்சரிக்கை கிடைத்தவுடன் கிராம மக்களின் மொபைல் தொலைபேசிகளுக்கு SMS, சைரன் மற்றும் உள்ளூர் அறிவிப்புகள் மூலம் தகவல் வழங்க வேண்டும்.

தீர்வு 2: பனிப்பாறைகள் மற்றும் பனிப்பாறை ஏரிகள் கண்காணிப்பு

இமயமலைப் பகுதியில் உள்ள ஆபத்தான பனிப்பாறைகள் மற்றும் பனிப்பாறை ஏரிகளை தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும்.

செயற்கைக்கோள் படங்கள் மற்றும் ட்ரோன் தொழில்நுட்பம் மூலம் பனிப்பாறைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களை கண்டறியலாம். ஆபத்தான ஏரிகள் கண்டறியப்பட்டால், அவற்றின் நீர்மட்டத்தை கட்டுப்படுத்துவதற்கான பொறியியல் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

தீர்வு 3: ஆபத்தான பகுதிகளில் கட்டுமானக் கட்டுப்பாடு

ஆற்றங்கரைகள், வெள்ளப்பாதைகள் மற்றும் நிலச்சரிவு அபாயம் உள்ள மலைச்சரிவுகளில் கட்டுப்பாடற்ற கட்டுமானங்கள் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

புதிய சாலைகள், பாலங்கள் மற்றும் குடியிருப்புகள் அமைக்கும் முன் Disaster Risk Assessment கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும்.

தீர்வு 4: காலநிலை மாற்றத்துக்கு எதிரான நடவடிக்கை

நேபாளம் மட்டும் பருவநிலை மாற்றத்தைத் தடுக்க முடியாது. இமயமலைப் பகுதியை பகிர்ந்து கொள்ளும் இந்தியா, சீனா, பூடான் உள்ளிட்ட நாடுகளும் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

பனிப்பாறை தரவுகள், வானிலைத் தகவல்கள் மற்றும் ஆற்றுநீர் அளவுகள் எல்லை தாண்டி பகிரப்பட வேண்டும். சர்வதேச அளவில் பசுமை இல்ல வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளும் அவசியம்.

தீர்வு 5: இந்தியா–நேபாளம் இணைந்த வெள்ள மேலாண்மை

நேபாளத்தில் உருவாகும் வெள்ளம் எல்லையில் நின்றுவிடுவதில்லை. நேபாளத்தின் நதிகள் இந்தியாவுக்குள் பாய்கின்றன. குறிப்பாக நாராயணி–கண்டக் ஆற்றுத் தொடர்பு காரணமாக நேபாளத்தில் ஏற்படும் திடீர் நீர்வரத்து இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் பீகார் பகுதிகளுக்கும் அபாயத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

எனவே இந்தியா–நேபாளம் இடையே நிகழ்நேர நீர்மட்டத் தகவல் பகிர்வு மற்றும் கூட்டு வெள்ள எச்சரிக்கை அமைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

தீர்வு 6: பேரிடர் பயிற்சி

மலைப்பகுதி மக்களுக்கு ஆண்டுதோறும் பேரிடர் மேலாண்மை பயிற்சி வழங்க வேண்டும். எந்தப் பகுதியில் வெள்ளம் வந்தால் எங்கு செல்ல வேண்டும், பாதுகாப்பான உயரமான பகுதிகள் எவை, அவசர உதவி எண்கள் என்ன, குடிநீரை எவ்வாறு பாதுகாப்பது போன்ற தகவல்கள் மக்களுக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் மற்றும் அரசு அலுவலகங்களில் வழக்கமான பேரிடர் ஒத்திகைகள் நடத்தப்பட வேண்டும்.

தீர்வு 7: இயற்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட வெள்ளத் தடுப்பு

மலைப்பகுதிகளில் மரங்களை வெட்டுவதை கட்டுப்படுத்தி, உள்ளூர் மரவகைகளை அதிக அளவில் நட வேண்டும். காடுகள் மண் அரிப்பைக் குறைக்கவும், மலைச்சரிவுகளின் நிலைத்தன்மையை மேம்படுத்தவும் உதவும்.

ஆற்றின் இயற்கையான ஓட்டப்பாதைகளை ஆக்கிரமிப்பதைத் தடுக்க வேண்டும். வெள்ளநீர் இயற்கையாகப் பரவக்கூடிய பகுதிகளை பாதுகாப்பது நீண்டகால வெள்ள மேலாண்மையில் முக்கியமானதாகும்.

அடுத்த கட்டம் என்ன?

நேபாளத்தில் தற்போது நடைபெற்று வரும் மீட்புப் பணிகள் முதன்மையானதாக இருந்தாலும், மீட்புக்குப் பிறகு மறுசீரமைப்பு மற்றும் எதிர்கால பேரிடர் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் அதே அளவு முக்கியமானவை.

வீடுகளை மீண்டும் கட்டுவது மட்டும் தீர்வாக இருக்காது. அதே ஆபத்தான இடங்களில் மீண்டும் குடியிருப்புகளை அமைத்தால் அடுத்த பேரிடரில் இதே பிரச்சினை மீண்டும் ஏற்படலாம். எனவே “Build Back Better” என்ற அணுகுமுறையில் பாதுகாப்பான இடங்களில், பேரிடர் எதிர்ப்பு தொழில்நுட்பத்துடன் புதிய கட்டமைப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

முடிவுரை

நேபாளத்தில் ஏற்பட்டுள்ள 2026 திடீர் வெள்ளம், இமயமலைப் பகுதியின் அதிகரித்து வரும் பேரிடர் அபாயத்தை உலகிற்கு மீண்டும் நினைவூட்டியுள்ளது. பனிப்பாறை சரிவு இந்த குறிப்பிட்ட சம்பவத்தின் முக்கியத் தூண்டுதலாக ஆரம்பகட்ட தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால் பருவநிலை மாற்றம், பனிப்பாறை நிலைத்தன்மை, மலைச்சரிவு, ஆற்றுப்பாதை மாற்றம், கட்டுப்பாடற்ற கட்டுமானம் மற்றும் போதிய முன்னெச்சரிக்கை இல்லாமை போன்ற காரணிகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து பேரிடரின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கின்றன.

இந்த பேரழிவு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை வழங்குகிறது: வெள்ளம் ஏற்படும் பிறகு மீட்பது மட்டும் போதாது; வெள்ளம் ஏற்படுவதற்கு முன்பே அபாயத்தை கண்டறிந்து மக்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

அதற்காக பனிப்பாறை கண்காணிப்பு, செயற்கைக்கோள் தொழில்நுட்பம், செயற்கை நுண்ணறிவு அடிப்படையிலான முன்னறிவிப்பு, நவீன வெள்ள எச்சரிக்கை அமைப்புகள், பாதுகாப்பான கட்டுமானத் திட்டங்கள் மற்றும் இந்தியா–நேபாளம்–சீனா இடையிலான தகவல் பகிர்வு ஆகியவை வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

நேபாளத்தின் இன்றைய வெள்ளம் ஒரு இயற்கைப் பேரழிவு மட்டுமல்ல; எதிர்கால இமயமலைப் பாதுகாப்புக்கான எச்சரிக்கை மணி.