ஏற்கெனவே பல ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்களைக் கையகப்படுத்தும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு, சில நில உரிமையாளர்களுக்கு இழப்பீடும் வழங்கப்பட்டுள்ள நிலையில், இவ்வளவு பெரிய திட்டத்தைப் பாதியிலேயே கைவிடுவது எப்படி என நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.
இந்த விவகாரம் தற்போது தமிழக அரசுக்கு புதிய நிர்வாக மற்றும் சட்டரீதியான சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது.
ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம்?
சென்னையின் தற்போதைய விமான நிலையத்தில் அதிகரித்து வரும் பயணிகள் மற்றும் சரக்கு போக்குவரத்தைக் கையாளும் நோக்கில், காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் பரந்தூரில் சுமார் ரூ.27,000 கோடி மதிப்பீட்டில் இரண்டாவது சர்வதேச விமான நிலையம் அமைக்கத் திட்டமிடப்பட்டது.
2022ஆம் ஆண்டு அப்போதைய திமுக அரசு இந்தத் திட்டத்தை முன்னெடுத்தது.
சுமார் 5,700 ஏக்கருக்கும் அதிகமான நிலப்பரப்பில், பல்வேறு கட்டங்களாக விமான நிலையம் அமைக்கத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது.
ஆனால், விவசாய நிலங்கள், நீர்நிலைகள் மற்றும் குடியிருப்புகள் பாதிக்கப்படும் எனக் கூறி பரந்தூர் மற்றும் சுற்றுவட்டார கிராம மக்கள் தொடர் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டனர்.
குறிப்பாக ஏகனாபுரம் கிராம மக்கள் நடத்திய போராட்டம் மாநிலம் முழுவதும் கவனம் பெற்றது.
விஜய் அரசு ஆட்சிக்கு வந்ததும் திட்டம் ரத்து!
பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டத்திற்கு எதிராக ஏற்கெனவே போராட்டம் நடத்திய தவெக தலைவர் விஜய், ஆட்சிக்கு வந்த பின்னர் தனது தேர்தல் வாக்குறுதியின்படி இந்தத் திட்டத்தைக் கைவிடுவதாக 2026 ஆகஸ்ட் 24 ஆம் தேதி சட்டப்பேரவையில் அறிவித்தார்.
விவசாய நிலங்கள், நீர்நிலைகள், வெள்ள அபாயம் மற்றும் பொதுமக்களின் குடியிருப்புகள் பாதிக்கப்படுவதைத் தவிர்க்கவே இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டதாக அரசு தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டது.
மேலும், சென்னையின் இரண்டாவது விமான நிலையத்திற்குப் புதிய இடத்தைத் தேர்வு செய்ய வல்லுநர் குழு அமைக்கப்படும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது.
உயர்நீதிமன்றத்தில் நடந்தது என்ன?
நவம்பர் 20ஆம் தேதி தலைமை நீதிபதி எஸ்.ஏ. தர்மாதிகாரி மற்றும் நீதிபதி ஜி. அருள் முருகன் அடங்கிய முதல் அமர்வு இந்த வழக்கை விசாரித்தது.
மனுதாரர் ஜி. கவுதமன் தாக்கல் செய்த பொதுநல வழக்கில், பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டத்தைக் கைவிடும் தமிழக அரசின் முடிவு தன்னிச்சையானது என்றும், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 14ஆவது பிரிவுக்கு எதிரானது என்றும் வாதிடப்பட்டது.
விசாரணையின்போது நீதிபதிகள் எழுப்பிய முக்கியக் கேள்வி:
’’பல ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்களைக் கையகப்படுத்தி, இழப்பீடும் வழங்கிய பிறகு ஒரு மிகப்பெரிய திட்டத்தைப் பாதியிலேயே எப்படிக் கைவிட முடியும்? அரசுகள் தங்களது விருப்பத்திற்கேற்ப விமான நிலையத் திட்டங்களை முடிவு செய்ய முடியாது.’’
திட்டத்திற்கான சாத்தியக்கூறு ஆய்வு, நில ஆய்வு உள்ளிட்டவை ஏற்கெனவே மேற்கொள்ளப்பட்ட பிறகு, தற்போது அந்த இடம் பொருத்தமற்றது என்று கூறுவது எப்படி என்றும் நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியது.
விளக்கம் என்ன?
தமிழக அரசின் தலைமை வழக்கறிஞர் விஜய் நாராயண் முன்வைத்த விளக்கத்தில்,
-
திட்டத்திற்குத் தேவையான நிலப்பரப்பில் நீர்நிலைகள் மற்றும் விவசாய நிலங்கள் அதிகம் உள்ளன.
-
சுற்றுச்சூழல் அனுமதி பெறுவதில் சிக்கல்கள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.
-
திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டால் நீர்நிலைகள் மற்றும் நீர்வழித்தடங்கள் பாதிக்கப்படலாம்.
-
எனவே பரந்தூர் இடம் பொருத்தமானதல்ல என்று அரசு கருதுகிறது.
அரசின் முடிவை ஆதரித்து இந்த விளக்கங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.
1,700 ஏக்கர் நிலம் ?
இந்த வழக்கில் மனுதாரர் தரப்பு முன்வைத்த முக்கியமான தகவல் இதுதான்.
மொத்தம் சுமார் 6,400 ஏக்கர் நிலம் தேவைப்பட்ட நிலையில், அதில் 1,700 ஏக்கர் நிலம் ஏற்கெனவே கையகப்படுத்தப்பட்டு, உரிய இழப்பீடும் வழங்கப்பட்டுள்ளதாக மனுதாரர் தரப்பு நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தது.
அதேவேளை, அரசு தரப்பு திட்டத்திற்கான மொத்த நிலத் தேவையை 5,368 ஏக்கர் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது.
இந்த வேறுபட்ட நில அளவுகள் மற்றும் இதுவரை கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலங்களின் துல்லியமான விவரங்கள் அரசின் ஆவணங்கள் மூலம் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது.
புதிய விமான நிலையத்திற்கு மாற்று இடம் எங்கே?
பரந்தூர் திட்டம் கைவிடப்பட்டாலும், சென்னைக்கு இரண்டாவது விமான நிலையம் தேவை என்ற அடிப்படைத் தேவை நீடிக்கிறது.
இதற்காக மாற்று இடங்களை ஆய்வு செய்வதாக தமிழக அரசு தெரிவித்துள்ளது.
செங்கல்பட்டு மாவட்டம் செய்யூர், திருவள்ளூர் மாவட்டம் மண்ணல்லூர் உள்ளிட்ட பகுதிகள் ஆரம்பகட்ட ஆய்வில் பரிசீலிக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.
ஆனால் இதுவரை எந்த இடமும் இறுதி செய்யப்படவில்லை என்று TIDCO தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் அளித்த பதிலில் தெரிவித்துள்ளது.
இதனால் புதிய விமான நிலையத்திற்கான இடத்தேர்வு மீண்டும் ஆரம்பகட்டத்திற்குச் சென்றுள்ளது.
உயர்நீதிமன்றத்தின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை
இந்த வழக்கில் தமிழக அரசு, தமிழ்நாடு தொழில் வளர்ச்சிக் கழகம் (TIDCO), மத்திய விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சகம் மற்றும் இந்திய விமான நிலைய ஆணையம் (AAI) ஆகியவற்றுக்கு உயர்நீதிமன்றம் நோட்டீஸ் அனுப்பியுள்ளது.
மேலும், இந்த மனுவுக்கு நான்கு வாரங்களுக்குப் பிறகு பதில் அளிக்கும் வகையில் வழக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளது.
மனுதாரர் தரப்பு திட்டத்தைக் கைவிடுவதற்கான நிர்வாகக் கோப்புகள், நீர்நிலை ஆய்வுகள், தொழில்நுட்பச் சாத்தியக்கூறு அறிக்கைகள், நிதி விவரங்கள் உள்ளிட்ட ஆவணங்களையும் வெளியிடக் கோரியுள்ளது.
முக்கியமாக, இது திட்டத்தை மீண்டும் தொடங்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட்ட தீர்ப்பு அல்ல. அரசின் முடிவுக்கு விளக்கம் கேட்டு நோட்டீஸ் அனுப்பியுள்ள விசாரணையின் தற்போதைய நிலை மட்டுமே.
5 முக்கியக் கேள்விகள்
-
ஏற்கெனவே சாத்தியக்கூறு ஆய்வு செய்யப்பட்டு தேர்வு செய்யப்பட்ட இடம் தற்போது மட்டும் எப்படிப் பொருத்தமற்றதாக மாறியது?
-
நிலம் கையகப்படுத்துதல் மற்றும் இழப்பீடு வழங்குவதற்காக இதுவரை செலவிடப்பட்ட மக்கள் வரிப்பணத்தின் கணக்கு என்ன?
-
விவசாயிகள் மற்றும் கிராம மக்களின் போராட்டத்தை மதித்து திட்டத்தைக் கைவிடுவது வரவேற்கத்தக்கதாக இருந்தாலும், மாற்றுத் திட்டத்திற்கான காலக்கெடு என்ன?
-
பரந்தூர் திட்டத்திற்காக ஒதுக்கப்பட்ட அல்லது கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலங்கள் இனி என்ன பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரப்படும்?
-
புதிய இடத்தைத் தேர்வு செய்யும்போது விவசாய நிலங்கள், நீர்நிலைகள் மற்றும் பொதுமக்களின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படாது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம்?
நல்ல நிர்வாகமா?
பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டத்தால் விவசாய நிலங்களும் நீர்நிலைகளும் பாதிக்கப்படும் என்ற பொதுமக்களின் அச்சத்தையும் போராட்டத்தையும் புறக்கணிக்க முடியாது. அதேநேரத்தில், ஆயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான ஒரு முக்கிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டத்தை ரத்து செய்யும்போது அதற்கான தெளிவான ஆய்வுகளும், நிதி விவரங்களும், மாற்றுத் திட்டமும் பொதுமக்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும்.
விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாப்பது அரசின் கடமை. அதேபோல், மாநிலத்தின் தொழில் வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு, விமானப் போக்குவரத்து எதிர்காலம் ஆகியவற்றையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
தேர்தல் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவதில் மட்டும் அரசு கவனம் செலுத்தாமல், திட்டத்தைக் கைவிட்டதால் ஏற்படும் பொருளாதார விளைவுகளுக்கும் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.
பரந்தூர் விமான நிலையம் வேண்டாம் என்பது ஒரு முடிவு. ஆனால் சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்துத் தேவைக்கு மாற்று என்ன? ஏற்கெனவே செலவிடப்பட்ட மக்கள் வரிப்பணத்திற்கு யார் பதில் சொல்வது?
இக்கேள்விகளுக்கு அரசு வெளிப்படையான பதில் அளிக்க வேண்டிய நேரம் இது.
