அது சென்னை பிரசிடென்சி கல்லூரியில், ரூட் தலை விவகாரம் எதுவும் பிறக்காத பொற்காலம்
14 அக்டோபர் 1929. பிரசிடென்சி கல்லூரியின் இறுதியாண்டு மாணவர் ஒருவரிடம், அன்று ஒரு வெளிநாட்டு விருந்தினரைக் கவனித்துக்கொள்ளும் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது.
அந்த வெளிநாட்டு விருந்தினர் வெர்னர் ஹைசன்பெர்க்…
அப்போது அவருக்கு வயது 27. ‘நிச்சயமற்ற கொள்கை’ (Uncertainty Principle) மூலம் அவர் ஏற்கனவே புகழ்பெற்றிருந்தார்
. உலகெங்கும் சொற்பொழிவு சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டிருந்த அவர், கல்கத்தாவிலிருந்து மெட்ராஸுக்கு வந்திருந்தார்.
, பத்து நாட்களுக்கு முன்புதான் அவர் கல்கத்தாவில் ரவீந்திரநாத் தாகூருடன் பொழுதைச் செலவிட்டிருந்தார்.
ராமன் விளைவைக் கண்டறிந்தவர்களில் ஒருவரான கே.எஸ். கிருஷ்ணன், அவரை வரவேற்க பிரசிடென்சி கல்லூரிக்கு வந்தார்.
அந்த ஜெர்மன் அறிஞருக்கு வழிகாட்ட, கிருஷ்ணன் ஒரு மாணவரைத் தேர்ந்தெடுத்தார்;
அவர்தான் ஹானர்ஸ் பட்ட வகுப்பில் (Honours class) பயின்ற சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர்.
அப்போது அவருக்கு 19-வது பிறந்தநாளுக்கு இன்னும் 5 நாட்களே இருந்தன.
மாணவர் சந்திரசேகரைப் பொறுத்தவரை, இவர் சாதாரண விருந்தினர் அல்ல. ஓராண்டுக்கு முன்பு, சோமர்ஃபெல்ட் இதே கல்லூரிக்கு வந்திருந்தபோது, சந்திரசேகர் படித்துக்கொண்டிருந்த இயற்பியல் பாடப்புத்தகங்கள் காலாவதியாகிவிட்டன என்றும், அவற்றுக்குப் பதிலாக ஹைசன்பெர்க், டிராக் மற்றும் பவுலி ஆகியோரின் புதிய குவாண்டம் இயக்கவியல் (Quantum Mechanics) வந்துவிட்டது என்றும் அவரிடம் கூறியிருந்தார்.
அறிந்துகொள்ள வசதியாக, இன்னும் வெளியிடப்படாத ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையின் அச்சுப் பிரதிகளை (galley proofs) சோமர்ஃபெல்ட் அந்த இளைஞரிடம் கொடுத்திருந்தார்.
பிற்காலத்தில், தனது வாழ்க்கையிலேயே மிக முக்கியமான நிகழ்வு அதுதான் என்று சந்திரசேகர் குறிப்பிட்டார்.
இப்போது, அந்த ஹைசன்பெர்க்கே நேரில் வந்திருந்தார்.
அவர் மெட்ராஸ் பிரசிடன்சி கல்லூரியில் சொற்பொழிவு ஆற்றினார்; அதன் பிறகு, ஒரு நாள் முழுவதும் சந்திரசேகர் அவருடன் இருந்தார்.
மெரினா கடற்கரை ஓரத்தில் காரில் பயணம், நாள் முழுவதும் இயற்பியல் குறித்த உரையாடல்கள்!
அந்த இளைஞர், தான் மேற்கொண்டிருந்த ஆய்வு குறித்தும் அவரிடம் பேசத் துணிந்தார்.
லண்டனில் உள்ள ‘ராயல் சொசைட்டி’யின் இதழில் (Proceedings of the Royal Society) வெளியாகவிருந்த, ‘காம்ப்டன் சிதறல்’ (Compton scattering) குறித்த தனது ஆய்வுக் கட்டுரையைப் பற்றி அவரிடம் விவாதித்தார்.
ஹைசன்பெர்க்கோ, மெட்ராஸ் கடற்கரையைக் கண்டு மிகுந்த உற்சாகமடைந்தார்.
சந்திரசேகர் வீடு திரும்பியதும், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தன் தாயிடம் இதைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.
அன்று மாலையே, ஹைசன்பெர்க் கப்பல் மூலம் கொழும்புக்குப் புறப்பட்டார்.
மறுநாள், சந்திரசேகர் தனது தந்தைக்குக் கடிதம் எழுதினார்:
“திங்கட்கிழமை முழுவதும் அவருடன் இருந்தேன்; அவர் கப்பலில் கொழும்புக்குப் புறப்படும் வரை அவருடனேயே இருந்தேன். எனது ஆய்வுக் கட்டுரைகள் குறித்தும் அவரிடம் விவாதித்தேன்.
அவருடன் உரையாடிய அந்த ஒரே நாளில், இயற்பியல் குறித்த ஒரு பெரும் உலகத்தையே என்னால் கற்றுக்கொள்ள முடிந்தது.” என்று உற்சாகமாக எழுதியிருந்தார்
பள்ளி மாணவனாக இருந்தபோது, இதே சிறுவன் தனியாக மெரினா கடற்கரைக்குச் சென்று, மணலில் படுத்துக்கொண்டு, “இறைவா, நான் நியூட்டனைப் போல ஆக வேண்டும்” என்று பிரார்த்தனை செய்வான்.
அந்த அற்புதமான திங்கட்கிழமைக்கு 54 ஆண்டுகள் கழித்து, அவருக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்தது.
குறிப்பு: ஹைசன்பெர்க் சொசைட்டி (Heisenberg Society) பிற்காலத்தில் விவரித்த தகவலின்படி, அன்று அந்த இளைஞன், புகழ்பெற்ற இயற்பியலாளரான ஹைசன்பெர்க்கை காஞ்சிபுரம் மற்றும் மகாபலிபுரத்தில் உள்ள கோயில்களுக்கு அழைத்துச் சென்றான்.
ஆதாரம் :
நோபல் பரிசு இணையதளத்தில் (NobelPrize.org) உள்ள எஸ். சந்திரசேகரின் வாழ்க்கை வரலாறு.
புகைப்படம் 1: ஹைசன்பெர்க்கின் இடதுபுறம் அமர்ந்திருப்பவர் கே.எஸ். கிருஷ்ணன். இவர்தான், சில நாட்களுக்குப் பிறகு சென்னையில், 19 வயது சந்திராவைத் தேர்ந்தெடுத்து, ஹைசன்பெர்க்குடன் ஒரு நாள் பொழுதைக் கழிக்கச் செய்தவர்.
மேலும், இந்தப் படத்தில் டி.எம். போஸ் (ஹைசன்பெர்க்கை தாகூரிடம் அழைத்துச் சென்றவர்) மற்றும் எஸ்.என். போஸ் ஆகியோரையும் காணலாம்.
புகைப்படம் 2: கேம்பிரிட்ஜில் சந்திரா, 1934. புகைப்படம்: ஏஐபி எமிலியோ செக்ரே விஷுவல் ஆர்க்கைவ்ஸ் (AIP Emilio Segre Visual Archives).
புகைப்படம் 3: மெட்ராஸ் மெரினா, 1913 – அக்டோபர் 1929-ல் ஹைசன்பெர்க்கும் 19 வயது சந்திராவும் பயணம் செய்த சாலை.
பொது உரிமத்தில் உள்ளது (நிக்கோலஸ் அண்ட் கோ., மெட்ராஸ், 1913 ரயில்வே வழிகாட்டி).
புகைப்படம் 4: மெட்ராஸ் பிரசிடென்சி கல்லூரி (இல்லஸ்ட்ரேட்டட் லண்டன் நியூஸ், 1870) – இங்குதான் அந்த விரிவுரை நடைபெற்றது.
– சென்னை வாசி